Najczęściej nakłada się dwie warstwy gładzi na ścianę. Pierwsza, grubsza, wyrównuje podłoże i wyprowadza płaszczyznę, a druga, cieńsza, usuwa drobne nierówności. Jedna warstwa może wystarczyć na bardzo równym, dobrze przygotowanym podłożu, natomiast przy większych ubytkach potrzebna bywa trzecia warstwa poprawkowa.
Od czego zależy liczba warstw gładzi?
Nie ma jednej liczby właściwej dla każdej ściany. Ostateczny efekt zależy przede wszystkim od podłoża, rodzaju masy i sposobu jej nakładania. Najważniejsze czynniki to:
- Stan podłoża – równe tynki wymagają mniej materiału, a pęknięcia, ubytki i większe krzywizny trzeba wcześniej naprawić masą szpachlową.
- Chłonność ściany – bardzo chłonne podłoże należy zagruntować, aby ograniczyć nierówne wysychanie i poprawić przyczepność gładzi.
- Umiejętności wykonawcy – wprawna osoba może uzyskać dobry rezultat jedną warstwą na odpowiednio równym tynku.
- Rodzaj gładzi – gładź gipsowa, polimerowa i cementowa mogą mieć inne wymagania dotyczące grubości oraz obróbki.
- Metoda aplikacji – masa nakładana pacą, wałkiem lub metodą na mokro schnie i wykańcza się w inny sposób.
Przed rozpoczęciem prac ściana powinna być sucha, związana, czysta i odpylona. Wystające fragmenty tynku trzeba usunąć, a większe ubytki oraz pęknięcia wypełnić. Sama gładź nie służy do wyrównywania dużych krzywizn.
Metoda tradycyjna a metoda na mokro
Najczęściej stosuje się metodę tradycyjną, czyli nakładanie kolejnej warstwy po wyschnięciu poprzedniej. Metoda na mokro pozwala skrócić czas prac, ale wymaga lepszego wyczucia momentu wiązania masy i większej wprawy.
| Cecha | Metoda tradycyjna | Metoda na mokro |
|---|---|---|
| Czas wykonania | Wymaga przerwy na wyschnięcie pierwszej warstwy. | Drugą warstwę nakłada się po wstępnym związaniu pierwszej, więc prace mogą trwać krócej. |
| Szlifowanie | Po wyschnięciu ostatniej warstwy zwykle potrzebne jest szlifowanie. | Starannie wygładzona powierzchnia często nie wymaga szlifowania. |
| Poziom trudności | Łatwiejsza do kontrolowania przez osoby bez dużego doświadczenia. | Trudniejsza, ponieważ drugą warstwę trzeba położyć we właściwym momencie. |
Przy metodzie tradycyjnej czas schnięcia zależy od grubości warstwy, temperatury, wilgotności i rodzaju produktu. Zawsze należy sprawdzić instrukcję na opakowaniu. Niektóre masy pozwalają nakładać kolejną warstwę przed całkowitym utwardzeniem poprzedniej, inne wymagają pełnego wyschnięcia.
Metoda na mokro polega na nałożeniu drugiej warstwy po wstępnym związaniu pierwszej, a nie dopiero po jej całkowitym wyschnięciu. Odpowiedni moment zależy od konkretnej gładzi. Przy tej technice ważne jest dokładne ściągnięcie masy szeroką szpachlą powierzchniową. Zbyt późne rozpoczęcie pracy może sprawić, że warstwy nie połączą się prawidłowo.
Jak nakładać kolejne warstwy gładzi?
Pierwsza warstwa powinna być najgrubsza i pełnić funkcję wyrównującą. Przy gładzi gipsowej często ma około 2–3 mm, ale ostateczna grubość zawsze zależy od zaleceń producenta oraz rodzaju podłoża. Nie należy próbować wyrównać dużych nierówności jedną bardzo grubą aplikacją, ponieważ masa może schnąć nierównomiernie i pękać.
Druga warstwa powinna być cieńsza i naniesiona staranniej. Jej zadaniem jest poprawienie płaszczyzny oraz uzyskanie równej powierzchni gotowej do dalszej obróbki. Przy aplikacji wałkiem często stosuje się gładź polimerową, ponieważ pozwala łatwo rozprowadzić cienką warstwę, a następnie ściągnąć ją szeroką szpachlą.
Przed nałożeniem drugiej warstwy sprawdź następujące warunki:
- Powierzchnia pierwszej warstwy jest sucha albo wstępnie związana zgodnie z wymaganiami wybranej metody.
- Na ścianie nie ma luźnych fragmentów, pyłu, zabrudzeń ani tłustych śladów.
- Pierwsza warstwa nie ma wyraźnych pęknięć ani miejsc, które odspajają się od podłoża.
- Jeśli pierwsza warstwa była szlifowana, powierzchnia została dokładnie odpylona i zagruntowana zgodnie z zaleceniami produktu.
- Jeśli nie wykonywano szlifowania, a kolejna warstwa jest nakładana w krótkim czasie, gruntowanie zwykle nie jest potrzebne, o ile karta techniczna nie przewiduje inaczej.
Po wyschnięciu ostatniej warstwy tradycyjnej gładzi drobne nierówności można przeszlifować. Taka obróbka wytwarza dużo pyłu, dlatego pomieszczenie trzeba zabezpieczyć, a do odsysania używać sprzętu przeznaczonego do pyłów budowlanych. Przy metodzie na mokro dokładne wygładzenie pacy może ograniczyć albo wyeliminować ten etap.
Kiedy potrzebna jest trzecia warstwa?
Trzecią warstwę nakłada się wtedy, gdy po wyschnięciu dwóch poprzednich nadal widać lokalne nierówności, zagłębienia lub ślady po pracy narzędzia. Powinna być cienką warstwą poprawkową, a nie próbą przykrycia dużej krzywizny ściany. Przy poważnie nierównym podłożu lepiej najpierw wykonać naprawę lub wyrównanie odpowiednią masą.
W praktyce dwie cienkie warstwy są bezpieczniejszym rozwiązaniem niż jedna gruba. Łatwiej kontrolować ich schnięcie, uzyskać równą płaszczyznę i ograniczyć ryzyko pękania.
