Farba ton w ton to delikatna, półtrwała koloryzacja, która odświeża, pogłębia lub lekko zmienia odcień włosów, ale nie rozjaśnia ich naturalnego pigmentu. Zwykle nie zawiera amoniaku i działa z oksydantem o niskim stężeniu, dlatego ingeruje we włosy słabiej niż klasyczna farba trwała.
Co to znaczy „ton w ton”?
Koloryzacja ton w ton, nazywana też półtrwałą lub demi-permanentną, służy do zmiany odcienia bez radykalnej zmiany poziomu jasności. Możesz dzięki niej pogłębić naturalny brąz, odświeżyć wyblakły blond, nadać włosom chłodniejszy lub cieplejszy refleks albo przyciemnić je o kilka tonów.
W odróżnieniu od trwałego farbowania nie ma za zadanie mocno otwierać łuski włosa ani rozjaśniać jego naturalnego pigmentu. Barwnik osadza się głównie w zewnętrznych warstwach włosa, a efekt stopniowo traci intensywność podczas mycia. Dokładna trwałość zależy od produktu, kondycji włosów i pielęgnacji.
Farba ton w ton a farba trwała – czym się różnią?
Najważniejsza różnica dotyczy siły działania. Farba trwała wykorzystuje składniki alkalizujące, często amoniak, aby mocniej rozchylić łuskę włosa i umożliwić zmianę jego naturalnego pigmentu. Koloryzacja ton w ton działa łagodniej i koncentruje się na odświeżeniu lub zmianie refleksu.
| Cecha | Farba ton w ton | Farba trwała |
|---|---|---|
| Skład | Najczęściej bez amoniaku, z łagodniejszym systemem alkalizującym lub formułą kwasową | Często zawiera amoniak albo inny składnik alkalizujący |
| Wpływ na włosy | Mniejsza ingerencja w strukturę, szczególnie przy formule kwasowej | Silniejsze otwarcie łuski i większa ingerencja chemiczna |
| Cel | Odświeżenie, tonowanie, przyciemnienie i nadanie połysku | Trwała zmiana koloru, także rozjaśnianie |
| Siwe włosy | Może zamaskować pierwsze siwe włosy, jeśli producent przewidział takie zastosowanie | Zwykle zapewnia pełniejsze krycie siwizny |
W produktach o kwaśnym pH, takich jak Dia Light, formuła pomaga domknąć łuski włosa po zabiegu. Może to poprawić gładkość i połysk, ale nie oznacza, że każda farba bez amoniaku działa identycznie. Ostateczny efekt zależy od konkretnej technologii produktu.
Kiedy warto wybrać koloryzację ton w ton?
Ta metoda pasuje do sytuacji, w których chcesz poprawić wygląd koloru bez trwałej, intensywnej zmiany. Najczęściej stosuje się ją w następujących przypadkach:
- Odświeżenie wyblakłego koloru na długościach i końcach między trwałymi koloryzacjami.
- Nadanie matowym włosom połysku, na przykład podczas usługi glossingu.
- Neutralizacja żółtych, złotych lub miedzianych refleksów po rozjaśnianiu.
- Delikatna zmiana odcienia, na przykład ocieplenie brązu albo ochłodzenie blondu.
- Maskowanie pierwszych siwych włosów, gdy dany produkt ma takie zastosowanie.
Przykładem produktu przeznaczonego do tonowania i nabłyszczania jest Dia Light z kwaśnym pH i kompleksem hialuronowym. Z kolei niektóre zasadowe farby półtrwałe, takie jak Dia Color, mogą być przeznaczone także do częściowego krycia siwych włosów. Zawsze trzeba sprawdzić przeznaczenie konkretnej linii, ponieważ określenie „ton w ton” nie oznacza identycznego działania wszystkich produktów.
Czego farba ton w ton nie zrobi?
Farba ton w ton nie rozjaśni naturalnych włosów. Jeśli chcesz przejść z ciemnego brązu do jasnego blondu, potrzebujesz innej technologii, zwykle rozjaśniania lub trwałej koloryzacji. Nałożenie jaśniejszego odcienia ton w ton na ciemniejsze włosy nie podniesie ich poziomu jasności.
Jej możliwości krycia siwizny także są ograniczone. Przy pojedynczych siwych włosach efekt może być naturalny i wystarczający, ale bardzo oporna lub liczna siwizna często wymaga farby przeznaczonej do pełniejszego krycia. Podobnie włosy mocno zniszczone po wcześniejszych zabiegach chemicznych mogą wymagać oceny fryzjera przed kolejną koloryzacją.
Ton w ton zmienia odcień, nie poziom jasności. To najlepszy sposób, by odróżnić odświeżenie koloru od rozjaśniania.
W praktyce jest to rozwiązanie dla osób, które chcą zachować zbliżony kolor, poprawić jego ton, uzyskać połysk i ograniczyć ingerencję w strukturę włosa. Korzyścią jest delikatniejsze działanie, ale ceną pozostaje brak możliwości rozjaśnienia i zwykle mniejsza trwałość niż przy farbie permanentnej.
