Do ścianki działowej z płyt g-k stosuje się przede wszystkim profile UW jako elementy obwodowe oraz CW jako pionowe słupki. Przy otworach drzwiowych i innych miejscach wymagających większej sztywności potrzebne są profile UA. Szerokość systemu – najczęściej 50, 75 albo 100 mm – dobiera się do wysokości ściany, jej obciążeń oraz wymaganej izolacyjności akustycznej.
Profile UW, CW i UA – czym się różnią?
Profil UW tworzy poziomą część obwodu ścianki. Mocuje się go do podłogi i stropu, a profile CW umieszcza się w nim jako pionowe słupki. Profile przy ścianach bocznych również pełnią funkcję elementów obwodowych i wymagają oddzielenia od podłoża taśmą akustyczną.
Profil UA ma grubszą blachę i większą sztywność niż standardowy CW. Stosuje się go przede wszystkim po bokach otworu drzwiowego, gdzie konstrukcja jest narażona na obciążenia od ościeżnicy i skrzydła drzwi. Przy takim zastosowaniu profile UA łączy się z podłożem za pomocą systemowych kątowników.
| Typ profilu | Nazwa | Główne zastosowanie |
|---|---|---|
| U | UW | Poziome profile obwodowe mocowane do podłogi i stropu |
| C | CW | Pionowe słupki wsuwane w profile UW |
| UA | Profil ościeżnicowy | Wzmocnienie ościeży drzwiowych i innych wymagających fragmentów konstrukcji |
Profile CW rozmieszcza się zwykle w rozstawie 600 mm, choć ostateczny wymiar zależy od systemu, rodzaju płyt i wymagań przegrody. Przy cięższym poszyciu, podwójnej warstwie płyt albo szczególnych wymaganiach producent systemu może przewidywać inny układ.
Jak dobrać szerokość profilu?
Szerokość profilu wpływa na sztywność rusztu, grubość gotowej ścianki oraz ilość miejsca na wełnę mineralną i instalacje. Nie istnieje jedna uniwersalna wysokość graniczna dla profilu 50, 75 czy 100 mm. Maksymalna wysokość ściany zależy także od grubości blachy, rozstawu słupków, liczby warstw płyt, rodzaju poszycia i obciążeń. Przy dokładnym projekcie należy sprawdzić tabelę konkretnego systemu producenta.
| Szerokość profilu | Typowe zastosowanie | Wpływ na konstrukcję |
|---|---|---|
| 50 mm | Niskie, lekkie ścianki o podstawowych wymaganiach | Najmniejsza przestrzeń na izolację i mniejsza sztywność niż w szerszych systemach |
| 75 mm | Standardowe ścianki o większej wysokości lub lepszych wymaganiach akustycznych | Większa sztywność i miejsce na grubszą warstwę izolacji |
| 100 mm | Wyższe ścianki, przegrody z większą ilością izolacji lub instalacji | Największa głębokość rusztu spośród wymienionych wariantów |
Najprościej przyjąć zasadę, że wraz ze wzrostem wysokości i obciążeń rośnie potrzeba zastosowania szerszego albo mocniejszego systemu. Wysoka ścianka na zbyt wąskich słupkach może być podatna na ugięcia i drgania. Jeżeli planujesz wieszać ciężkie wyposażenie, trzeba przewidzieć wzmocnienia wewnątrz rusztu lub zastosować poszycie o podwyższonej wytrzymałości, na przykład płytę przeznaczoną do większych obciążeń.
W pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności znaczenie ma także odporność profili na korozję. W łazience lub kuchni należy dobierać rozwiązanie zgodne z wymaganiami producenta systemu, a nie tylko kierować się samym wymiarem profilu.
Jak zamontować szkielet ścianki?
Montaż rusztu powinien przebiegać w ustalonej kolejności. Przed rozpoczęciem trzeba wyznaczyć linię ścianki, sprawdzić poziom podłogi i stropu oraz zaplanować otwory drzwiowe i przebieg instalacji:
- Przyklej taśmę akustyczną do spodniej strony profili UW oraz profili stykających się ze ścianami.
- Przytnij profile UW do wymiaru pomieszczenia, a profile CW skróć tak, aby pozostawić około 10 mm luzu między ich górną krawędzią a stropem.
- Przymocuj profile obwodowe do podłogi, stropu i ścian bocznych, stosując łączniki dobrane do rodzaju podłoża.
- Wyznacz rozstaw słupków, zwykle 600 mm, i wsuń profile CW w profile UW bez sztywnego łączenia ich ze stropem.
- Wykonaj ościeża z profili UA, mocując je przy użyciu systemowych kątowników i elementów przewidzianych dla danego rozwiązania.
- Sprawdź piony, poziomy oraz stabilność całego rusztu przed zamknięciem go płytami.
Nie dociskaj profili CW do stropu. Luz około 10 mm działa jako dylatacja i ogranicza przenoszenie odkształceń budynku na konstrukcję ścianki. Pominięcie tej szczeliny może sprzyjać powstawaniu pęknięć albo nadmiernym naprężeniom w poszyciu.
Przy kompletowaniu konstrukcji potrzebne są także elementy uzupełniające, które wpływają na stabilność i akustykę przegrody:
- Taśma akustyczna pod profilami stykającymi się z budynkiem
- Kołki lub inne łączniki dobrane do podłoża
- Kątowniki systemowe do profili UA przy otworach drzwiowych
- Blachowkręty przeznaczone do łączenia elementów stalowego rusztu
- Wełna mineralna, jeśli ściana ma uzyskać lepszą izolacyjność akustyczną
Dlaczego należy trzymać się jednego systemu?
Profile o tych samych wymiarach nie zawsze mają identyczną grubość blachy, kształt przekroju, sztywność i zabezpieczenie antykorozyjne. Te różnice wpływają na zachowanie całej przegrody. Dlatego najlepiej dobierać profile UW, CW, UA, płyty, łączniki i akcesoria z jednego systemu producenta albo sprawdzić, czy łączenie elementów różnych marek jest dopuszczone.
Katalog systemowy podaje także maksymalne wysokości ścian, zalecane rozstawy słupków i warunki stosowania poszczególnych wariantów. Przy ścianach wyższych niż około 3–4 m, dużych otworach lub nietypowych obciążeniach dobór konstrukcji powinien zostać sprawdzony przez projektanta albo doradcę technicznego producenta.
W typowej ściance wybierz więc zestaw UW plus CW w tej samej szerokości, a przy drzwiach zastosuj UA. Jeśli ściana jest wysoka, ma poprawiać akustykę albo przenosić większe obciążenia, przejdź na szerszy system i potwierdź jego parametry w dokumentacji producenta.
