Taras drewniany daje naturalny wygląd i przyjemną, ciepłą w dotyku powierzchnię, ale wymaga regularnej pielęgnacji. Taras betonowy lub płytowy jest chłodniejszy i cięższy, za to zwykle trwalszy oraz tańszy w utrzymaniu. Wybór zależy więc przede wszystkim od budżetu, ilości czasu na konserwację i rodzaju konstrukcji.
Taras drewniany czy betonowy – najważniejsze różnice
| Cecha | Taras drewniany | Taras betonowy lub płytowy |
|---|---|---|
| Trwałość | Dobra przy właściwej ochronie przed wilgocią i regularnej pielęgnacji | Wysoka, jeśli podłoże jest stabilne, a nawierzchnia ma właściwe dylatacje |
| Konserwacja | Wymaga mycia, szlifowania i olejowania, zwykle przed sezonem | Najczęściej wystarcza okresowe czyszczenie |
| Nagrzewanie | Powoli się nagrzewa i jest przyjemne dla bosych stóp | Beton i ciemne płyty mogą mocno nagrzewać się w słońcu, a w chłodne dni pozostają zimne |
| Koszt początkowy | Zwykle wyższy, szczególnie przy drewnie twardym lub egzotycznym | Często niższy na tarasie na gruncie |
| Taras na podwyższeniu | Łatwiejszy do wykonania dzięki lekkiej konstrukcji z legarów i słupów | Wymaga ciężkiej konstrukcji, projektu i fachowego wykonania |
Taras drewniany – komfort za cenę pielęgnacji
Drewno dobrze łączy dom z ogrodem. Jest naturalne, nie razi surowością i pozostaje przyjemne w dotyku nawet podczas intensywnego nasłonecznienia. Z tego powodu sprawdza się tam, gdzie taras ma być miejscem chodzenia boso, wypoczynku i codziennego korzystania z ogrodu.
Za ten komfort trzeba jednak zapłacić czasem poświęconym na konserwację. Deski należy regularnie myć i zabezpieczać olejem do tarasów. W wielu przypadkach pielęgnację wykonuje się raz w roku, choć częstotliwość zależy od gatunku drewna, ekspozycji na słońce i wilgoć oraz stanu powierzchni. Bez ochrony drewno może szarzeć, paczyć się i stać się podatniejsze na grzyby oraz pleśń.
Na konstrukcję często stosuje się tańsze gatunki rodzime, takie jak sosna lub świerk, ale wymagają one starannej impregnacji. Na deski tarasowe lepiej nadają się materiały twardsze, na przykład modrzew, dąb lub drewno egzotyczne. Drewno egzotyczne jest zwykle bardziej odporne, lecz jego zakup podnosi koszt inwestycji. Deski mocuje się za pomocą wkrętów ze stali nierdzewnej, które ograniczają ryzyko korozji i rdzawych przebarwień.
Najważniejsze zalety i ograniczenia tego rozwiązania można ująć następująco:
- Komfort użytkowania – powierzchnia jest cieplejsza i przyjemniejsza w dotyku niż beton.
- Naturalny wygląd – drewno pasuje do ogrodu, elewacji i domów utrzymanych w różnych stylach.
- Elastyczność konstrukcji – drewniany taras lepiej sprawdza się przy niewielkich odkształceniach gruntu.
- Stała pielęgnacja – bez mycia, szlifowania i olejowania materiał szybciej traci walory użytkowe.
- Wyższy koszt – dobre deski, legary, zabezpieczenia i montaż mogą kosztować więcej niż nawierzchnia betonowa.
Przy tarasie na gruncie deski opiera się na ruszcie z legarów, bloczkach lub innych stabilnych podporach. Gdy taras jest wyniesiony, lekka konstrukcja drewniana jest zwykle łatwiejsza do zaprojektowania i wykonania niż żelbetowa. To jedna z najważniejszych różnic technicznych między obiema opcjami.
Taras betonowy i brukowy – trwałość oraz mało pracy
Taras betonowy nie musi oznaczać jednolitej, szarej płyty. Beton może być bazą pod gres, kamień, płytki lub żywicę, a na tarasie na gruncie można zastosować także płyty betonowe albo kostkę brukową. Kostka łączy nawierzchnię i wykończenie w jednym, natomiast płyty dają bardziej regularny, nowoczesny efekt.
Największą zaletą betonu jest odporność na codzienne użytkowanie i niewielki zakres prac po wykonaniu. Zwykle wystarcza zamiatanie, mycie oraz usuwanie mchu lub zabrudzeń. Nie ma potrzeby corocznego olejowania, a powierzchnia dobrze znosi ustawienie ciężkich mebli, grilla czy donic.
Trwałość nie wynika jednak wyłącznie z samego materiału. Taras na gruncie potrzebuje stabilnej, właściwie zagęszczonej podbudowy i spadku od budynku. W przypadku wylewki trzeba też zaplanować dylatacje, czyli szczeliny pozwalające konstrukcji pracować. Brak dylatacji albo osiadanie podłoża może prowadzić do pęknięć. Na podobne problemy narażona jest kostka lub płyty ułożone na źle przygotowanej podbudowie.
Betonowe rozwiązanie ma kilka cech, które szczególnie docenią osoby szukające ograniczonej obsługi:
- Niska pracochłonność – nawierzchnia nie wymaga olejowania ani regularnego odnawiania powłoki.
- Duża odporność – dobrze wykonany taras znosi obciążenia i zmienne warunki pogodowe.
- Swoboda wykończenia – można zastosować gres, kamień, płyty betonowe, kostkę lub inne materiały.
- Chłodniejsza powierzchnia – beton jest zimny w dotyku, a jego ciemne odmiany mogą mocno nagrzewać się latem.
- Wymagająca konstrukcja na podwyższeniu – ciężar betonu oznacza potrzebę solidnego podparcia i fachowego projektu.
Na tarasie położonym bezpośrednio na gruncie beton, płyty lub kostka są zazwyczaj prostsze i bardziej ekonomiczne. Inaczej wygląda sytuacja przy dużej różnicy poziomów. Wysoki taras betonowy wymaga odpowiednich podpór i połączenia z budynkiem, dlatego jego wykonanie powinno zostać powierzone fachowcom.
Co wybrać dla siebie?
Beton lub płyty wybierz, jeśli cenisz trwałość, łatwe czyszczenie i niewielką ilość prac po zakończeniu budowy. To rozwiązanie pasuje także do osób, które chcą połączyć taras z podjazdem, ścieżkami lub opaską wokół domu. Na poziomie gruntu łatwo dopasować kolor i format nawierzchni do elewacji.
Drewno będzie lepsze, jeśli ważniejsze są naturalny wygląd, komfort chodzenia boso i lekka konstrukcja. Trzeba jednak zaakceptować coroczne olejowanie oraz możliwość stopniowej zmiany koloru i wyglądu desek. Przy tarasie na podwyższeniu drewno często wygrywa także pod względem technicznym, ponieważ nie obciąża konstrukcji tak mocno jak beton.
Jeśli zależy Ci na wyglądzie zbliżonym do drewna, lecz nie chcesz regularnie konserwować desek, możesz rozważyć kompozyt. Deski kompozytowe są odporne na wilgoć i nie wymagają olejowania, ale zwykle kosztują więcej niż podstawowe gatunki drewna, mogą mocniej nagrzewać się w słońcu i nie mają tak naturalnej struktury.
W skrócie: na stabilnym gruncie i przy ograniczonym czasie na pielęgnację najczęściej sprawdzi się taras betonowy lub płytowy. Przy tarasie wyniesionym, miękkim podłożu albo silnej potrzebie naturalnego, ciepłego wykończenia korzystniejszym wyborem może być drewno.
