Nie ma jednej najlepszej klasy ścieralności płytek. Najlepsza jest ta, która odpowiada natężeniu ruchu i warunkom użytkowania w konkretnym pomieszczeniu. Do sypialni zwykle wystarczy PEI I–II, do kuchni i salonu najczęściej PEI III, a do przedpokoju, tarasu lub intensywnie użytkowanych obiektów lepiej wybrać PEI IV–V. Zbyt niska klasa może szybko się zużyć, natomiast PEI V w sypialni oznacza zwykle niepotrzebny wydatek.
Skala PEI – co oznacza klasa ścieralności?
Klasa PEI określa odporność powierzchni płytki na ścieranie powstające podczas codziennego użytkowania. Parametr ma znaczenie przede wszystkim w przypadku płytek szkliwionych, ponieważ pokazuje, jak długo ich warstwa dekoracyjna zachowa wygląd przy określonym natężeniu ruchu.
Ocena jest związana z badaniem opisanym w normie EN ISO 10545-7. Skala obejmuje pięć poziomów, od PEI I do PEI V. Im wyższa klasa, tym większe obciążenia ruchem może znosić powierzchnia. Nie oznacza to jednak, że najwyższa wartość będzie zawsze najlepszym wyborem.
| Klasa PEI | Opis odporności | Sugerowane zastosowanie |
|---|---|---|
| PEI I | Bardzo mała odporność na intensywne użytkowanie | Ściany oraz pomieszczenia, w których chodzi się boso, na przykład prywatna łazienka |
| PEI II | Odporność do małego natężenia ruchu | Sypialnia, łazienka dla gości, rzadziej używane pomieszczenia |
| PEI III | Średnia odporność na ścieranie | Salon, kuchnia, domowy korytarz i większość standardowych pomieszczeń mieszkalnych |
| PEI IV | Wysoka odporność na zużycie | Przedpokój, intensywnie użytkowane wnętrza, biura, sklepy oraz wybrane strefy zewnętrzne |
| PEI V | Bardzo wysoka odporność na ścieranie | Obiekty publiczne o bardzo dużym ruchu, takie jak centra handlowe, lotniska i wejścia do budynków |
PEI a skala Mohsa – to nie są te same parametry
PEI mierzy odporność na ścieranie powierzchni, czyli zużycie związane z chodzeniem, piaskiem i zabrudzeniami. Skala Mohsa określa twardość materiału, a więc jego odporność na zarysowanie przez twardszy przedmiot. Obejmuje wartości od 1 do 10.
Płytka może więc dobrze znosić codzienne ścieranie, ale nie być całkowicie odporna na zarysowania ostrym lub twardym przedmiotem. Przy wyborze do stref wejściowych, garażu albo pomieszczeń, do których wnosi się piasek, warto sprawdzić oba parametry, jeśli producent je podaje.
Jaką klasę wybrać do konkretnego pomieszczenia?
Najważniejsze pytanie brzmi nie „jaka klasa jest najwyższa?”, lecz „ile ruchu i zabrudzeń będzie znosić podłoga?”. Szczególne znaczenie ma obuwie, piasek wnoszony z zewnątrz, przesuwanie mebli oraz częstotliwość korzystania z pomieszczenia.
Skorzystaj z krótkiego przewodnika dopasowania:
- Sypialnia – PEI I–II zwykle wystarczy, ponieważ ruch jest niewielki, a po podłodze często chodzi się w miękkim obuwiu lub boso.
- Łazienka – PEI II–III, zależnie od tego, czy jest to prywatna łazienka, czy pomieszczenie często używane przez domowników i gości.
- Kuchnia i salon – PEI III jest najczęściej rozsądnym wyborem do domu. W kuchni wyższa klasa może być uzasadniona przy dużym natężeniu ruchu lub częstym wnoszeniu zabrudzeń.
- Przedpokój i korytarz – PEI IV sprawdzi się lepiej niż niska klasa, ponieważ piasek i drobiny przynoszone na obuwiu przyspieszają zużycie powierzchni.
- Taras i balkon – sama klasa PEI nie wystarczy. Należy wybrać płytki przeznaczone do stosowania na zewnątrz, odporne na zmiany temperatury i warunki atmosferyczne. W praktyce często wybiera się PEI IV–V.
PEI III jest klasą najbardziej uniwersalną w wielu domach prywatnych. Pasuje do salonu, kuchni, łazienki i zwykłego korytarza. Nie zawsze będzie jednak dobrym rozwiązaniem dla wejścia bezpośrednio z zewnątrz, garażu, tarasu o dużym obciążeniu ani obiektu publicznego.
Co poza PEI wpływa na trwałość płytek?
Klasa ścieralności nie opisuje wszystkich właściwości płytki. Na jej trwałość wpływają także materiał, przeznaczenie, sposób montażu oraz warunki eksploatacji. Przed zakupem sprawdź również:
- czy produkt jest przeznaczony na podłogę, a nie wyłącznie na ścianę,
- czy nadaje się do stosowania wewnątrz lub na zewnątrz, zależnie od planowanego miejsca,
- jaką ma odporność na zarysowania według skali Mohsa, jeśli ten parametr jest podany,
- czy producent wskazuje odporność na mróz, gdy płytki będą układane na tarasie lub balkonie,
- czy powierzchnia jest łatwa do czyszczenia i odporna na typowe zabrudzenia w danym pomieszczeniu.
W strefach wejściowych ważne jest także regularne usuwanie piasku i drobin, które działają jak materiał ścierny. Nawet płytka o wysokiej klasie może szybciej stracić wygląd, jeśli jest stale narażona na zabrudzenia, przesuwanie ciężkich przedmiotów lub niewłaściwe czyszczenie.
Brak oznaczenia PEI – czy to problem?
Brak klasy PEI na opakowaniu, etykiecie, karcie technicznej lub stronie producenta powinien być sygnałem ostrzegawczym. Może oznaczać, że płytka nie została sklasyfikowana w tym badaniu, producent nie podał wyniku albo produkt nie jest przeznaczony do intensywnego użytkowania podłogowego.
Nie oznacza to automatycznie, że płytka jest wadliwa. Bez tej informacji nie da się jednak rzetelnie ocenić jej odporności na ścieranie. Przed zakupem sprawdź dokumentację techniczną i przeznaczenie produktu. Do przedpokoju, kuchni, garażu czy lokalu użytkowego lepiej wybrać płytkę z jasno podaną klasą PEI oraz parametrami odpowiadającymi warunkom pracy.
Jaka klasa ścieralności płytek jest najlepsza?
W sypialni PEI V nie przyniesie zwykle korzyści proporcjonalnych do ceny, dlatego wystarczy niższa klasa. Z kolei zastosowanie PEI II w przedpokoju może skończyć się szybkim przetarciem dekoracyjnej powierzchni i kosztowną wymianą podłogi.
Jeśli urządzasz typowe mieszkanie, zacznij od PEI III jako uniwersalnego poziomu dla większości pomieszczeń. Do intensywnie używanego przedpokoju wybierz PEI IV, a PEI V zostaw przede wszystkim do obiektów o bardzo dużym ruchu. Taki dobór łączy trwałość z racjonalnym kosztem zakupu.
