Ściankę działową z płyt g-k buduje się na stalowym stelażu z profili UW i CW, który przytwierdza się do podłoża z użyciem taśmy akustycznej. Następnie konstrukcję wypełnia się wełną mineralną, prowadzi instalacje, zamyka płytami po obu stronach i spoinuje. O trwałości decydują przede wszystkim pion, właściwy rozstaw profili oraz mijankowe łączenie płyt.
Materiały i narzędzia
Do wykonania standardowej ścianki potrzebujesz profili obwodowych UW, słupków CW, płyt gipsowo-kartonowych, kołków montażowych, wkrętów do profili i wkrętów do płyt g-k. Przyda się także wełna mineralna, która poprawia izolację akustyczną, masa szpachlowa, taśma zbrojąca do spoin oraz grunt.
Taśmę akustyczną przyklej na każdym profilu, który styka się z podłogą, sufitem albo istniejącą ścianą. Ogranicza ona przenoszenie drgań na konstrukcję budynku. Jeśli w ściance będą prowadzone przewody, przygotuj także peszle, puszki, gniazda i włączniki.
Niezbędne materiały obejmują:
- Profile UW i CW – do wykonania stalowego stelaża.
- Płyty g-k – do obustronnego poszycia ścianki.
- Taśma akustyczna – pod profile obwodowe.
- Wełna mineralna – do wypełnienia przestrzeni między profilami.
- Kołki i wkręty – do mocowania profili oraz płyt.
- Masa szpachlowa i taśma zbrojąca – do wykończenia spoin.
Przygotuj również następujące narzędzia:
- poziomicę, miarkę, kątownik i ołówek,
- wiertarkę lub wiertarko-wkrętarkę,
- nożyce do blachy, nóż monterski i piłę do płyt,
- młotek, kielnię, pacę, wiadro i papier ścierny,
- narzędzia do przygotowania oraz sprawdzenia instalacji elektrycznej.
Rodzaj płyty dobierz do warunków panujących w pomieszczeniu:
| Typ płyty | Kolor | Zastosowanie |
|---|---|---|
| Zwykła, typ A | Biała | Suche pomieszczenia, takie jak pokoje i korytarze |
| Impregnowana, typ H2 | Zielona | Pomieszczenia o podwyższonej wilgotności, na przykład łazienki i kuchnie |
| Ogniochronna, typ F | Czerwona | Strefy wymagające zwiększonej odporności ogniowej, zgodnie z projektem i wymaganiami systemu |
Jak postawić ściankę działową z płyt g-k?
- Wytycz linię ścianki – zaznacz jej przebieg na podłodze, a następnie przenieś go na sufit i sąsiednie ściany. Użyj poziomicy laserowej albo tradycyjnej, aby zachować pion i poziom. Uwzględnij grubość profili, płyt oraz planowanej izolacji.
- Przygotuj i zamocuj profile UW – przytnij profile do wymaganej długości, oklej ich spód taśmą akustyczną i przytwierdź do podłogi oraz sufitu za pomocą kołków. Rozstaw łączników dobierz do podłoża i zaleceń systemu. Po zamocowaniu ponownie sprawdź ich położenie.
- Wstaw profile CW – wsuwaj słupki CW między profile UW, ustawiając je pionowo. Standardowy rozstaw wynosi zwykle 60 cm, ale przy wyższej ściance, cięższym poszyciu lub planowanym obciążeniu można zastosować rozstaw 40 cm. Krawędź każdej płyty powinna wypadać na środku profilu. Nie przykręcaj słupków do profili UW w sposób, który uniemożliwiałby ich niewielką pracę, chyba że wymaga tego konkretny system.
- Wykonaj wzmocnienia – w miejscu drzwi zastosuj profile ościeżnicowe lub inne elementy przewidziane przez system. Pod szafki, umywalki, grzejniki i inne ciężkie wyposażenie dodaj wzmocnienia z profili albo płyt konstrukcyjnych. Wysoka ścianka oraz konstrukcja obciążona wiszącymi meblami może wymagać zmiany profili, gęstszego rozstawu lub konsultacji z fachowcem.
- Ułóż instalacje – przewody prowadź w sposób uporządkowany, najlepiej w peszlach i przez przygotowane otwory w profilach. Zabezpiecz ostre krawędzie blachy, aby nie uszkodziły izolacji przewodów. Przed zamknięciem stelaża sprawdź poprawność połączeń i działanie instalacji. Prace przy obwodach elektrycznych wykonuj po odłączeniu zasilania, a podłączenia pozostaw osobie z odpowiednimi kwalifikacjami.
- Przymocuj pierwszą warstwę płyt – przykręcaj płyty do profili wkrętami przeznaczonymi do płyt g-k. Wkręty powinny być zagłębione w kartonie, ale nie mogą go przebijać. Płyty układaj tak, aby ich połączenia nie tworzyły jednej ciągłej linii po obu stronach ścianki.
- Wypełnij stelaż – przytnij wełnę mineralną z niewielkim naddatkiem i szczelnie umieść ją między profilami. Nie zostawiaj pustych przestrzeni ani nie zgniataj materiału, ponieważ pogarsza to jego właściwości izolacyjne.
- Zamknij konstrukcję z drugiej strony – przykręć drugą warstwę płyt, zachowując układ mijankowy względem pierwszej strony. Jeżeli system przewiduje dwie warstwy poszycia, przesuwaj także spoiny między warstwami.
- Spoinuj i wykończ powierzchnię – wypełnij szczeliny masą szpachlową, zastosuj taśmę zbrojącą i wyrównaj powierzchnię. Po wyschnięciu przeszlifuj ją, usuń pył i zagruntuj przed malowaniem lub innym wykończeniem.
Na każdym etapie kontroluj pion stelaża. Sprawdź go po zamocowaniu profili UW i CW, po ułożeniu instalacji oraz przed przykręceniem płyt. Błąd ukryty pod poszyciem będzie trudny do usunięcia.
Ostrzeżenie: nie zamykaj płytami instalacji, której przebieg i połączenia nie zostały sprawdzone. Przewody nie mogą być prowadzone przypadkowo ani ocierać się o ostre krawędzie profili. Przy ściankach wyższych niż 3 m, z otworami drzwiowymi albo z ciężkim wyposażeniem konstrukcję trzeba dobrać do konkretnego systemu. W razie wątpliwości skonsultuj ją z wykonawcą lub projektantem.
Jak ograniczyć ryzyko pęknięć?
Najczęstszą przyczyną pęknięć są źle rozmieszczone spoiny, zbyt wiotki stelaż oraz brak oddzielenia konstrukcji od elementów budynku. Płyty układaj mijankowo, czyli tak, aby ich poprzeczne i podłużne łączenia nie pokrywały się po obu stronach ścianki. Krawędź płyty musi mieć stabilne podparcie na profilu, ale nie należy tworzyć krzyżujących się spoin.
Przy styku z istniejącymi ścianami i innymi elementami budynku pozostaw rozwiązanie dylatacyjne przewidziane przez system. W praktyce może to oznaczać oddzielenie krawędzi płyty od podłoża lub wykonanie elastycznego połączenia. Nie wypełniaj takich miejsc sztywno samą masą, jeśli producent systemu zaleca szczelinę albo taśmę poślizgową.
Spoinowanie wykonuj na czystych, niepylących krawędziach. Taśma zbrojąca powinna być całkowicie zatopiona w masie, bez pęcherzy i fałd. Zbyt mała ilość wkrętów, uszkodzenie kartonu przy ich wkręcaniu oraz brak wzmocnień pod ciężkimi elementami mogą osłabić całą przegrodę.
Stabilna ścianka z płyt g-k wymaga przede wszystkim prostego, właściwie rozstawionego stelaża, taśmy akustycznej pod profilami obwodowymi i starannego, mijankowego płytowania. Jeśli te trzy elementy zostaną wykonane poprawnie, spoinowanie i dalsze wykończenie przebiegną bez typowych problemów z pękaniem.
