Kit do parkietu nakłada się na czystą i suchą szczelinę, najlepiej pistoletem do kartuszy. Po aplikacji trzeba wyrównać spoinę na mokro, usunąć nadmiar materiału i odczekać z malowaniem co najmniej 24 godziny.
Przygotowanie narzędzi i podłoża
Kit akrylowy służy do wypełniania szczelin między klepkami, połączeń w posadzce drewnianej oraz spoin między listwami przypodłogowymi a ścianą. Jego elastyczność pozwala lepiej znosić niewielką pracę drewna niż twarde szpachle, które mogą pękać przy zmianach podłoża.
Przed rozpoczęciem pracy sprawdź temperaturę zalecaną przez producenta. Dla opisywanego typu kitu zakres aplikacji wynosi zwykle od +5°C do +30°C. Szczelina musi być sucha, odtłuszczona i wolna od kurzu oraz pozostałości starego uszczelniacza. To właśnie zabrudzenia są częstą przyczyną odchodzenia spoiny.
Do pracy przygotuj następujące narzędzia:
- Pistolet do kartuszy.
- Szpachelkę o gładkiej krawędzi.
- Czystą, lekko wilgotną ściereczkę.
- Taśmę malarską do zabezpieczenia brzegów szczeliny.
Usuń luźne fragmenty kitu i kurz, a następnie wytrzyj krawędzie. Przy mocno zabrudzonej szczelinie można użyć delikatnego środka odtłuszczającego, ale przed aplikacją podłoże musi całkowicie wyschnąć. Taśma malarska nie jest konieczna, lecz ułatwia pracę początkującym, szczególnie przy listwach i przy ścianie.
Jak nakładać kit do parkietu krok po kroku?
Najważniejsza jest spokojna aplikacja niewielkiej ilości materiału. Nadmiar kitu nie poprawia trwałości spoiny, a zwiększa ryzyko zabrudzenia parkietu.
- Zabezpiecz brzegi szczeliny. Naklej taśmę malarską po obu stronach miejsca, które chcesz wypełnić. Przy wąskiej szczelinie między klepkami możesz pominąć ten krok, jeśli masz wprawę w precyzyjnym prowadzeniu końcówki kartusza.
- Przygotuj kartusz. Odetnij końcówkę aplikatora pod kątem. Otwór powinien być tylko nieco szerszy niż szczelina, ponieważ zbyt duży przekrój utrudnia dozowanie i powoduje powstawanie nadmiaru kitu.
- Nałóż kit pistoletem. Prowadź końcówkę równym ruchem wzdłuż szczeliny i utrzymuj stały nacisk na spust. Pozostaw niewielki nadmiar materiału, ponieważ kit może delikatnie zmniejszyć objętość podczas wysychania.
- Wyrównaj spoinę. Zrób to od razu, zanim na powierzchni utworzy się naskórek. Użyj lekko zwilżonej szpachelki albo palca. Prowadź narzędzie jednym, płynnym ruchem, zbierając nadmiar kitu z parkietu.
- Usuń zabrudzenia. Resztki materiału wytrzyj wilgotną ściereczką, zanim zaschną. Taśmę malarską odklej ostrożnie bezpośrednio po wygładzeniu spoiny, a nie po całkowitym utwardzeniu kitu.
- Pozostaw spoinę do wyschnięcia. Nie obciążaj jej i nie wykonuj mokrego czyszczenia. Narzędzia umyj wodą przed stwardnieniem pozostałości produktu.
Ostrzeżenie: przez pierwsze 5 godzin chroń świeżo nałożony kit przed wodą i wilgocią. Przypadkowe zalanie w tym czasie może osłabić powierzchnię i pogorszyć efekt. Podany czas dotyczy wskazanego rodzaju produktu, dlatego przy innym kicie zawsze sprawdź kartę techniczną lub etykietę.
Kit akrylowy a twarda szpachla
Kit akrylowy tworzy elastyczną spoinę, dlatego sprawdza się przy połączeniach, w których drewno może nieznacznie zmieniać położenie. Twarde szpachle do drewna są przeznaczone raczej do uzupełniania stabilnych ubytków. Nie należy zastępować nimi elastycznego kitu w miejscach narażonych na pracę materiału.
Bardzo szeroka lub głęboka szczelina może wymagać aplikacji w dwóch warstwach. W takim przypadku pierwszą warstwę trzeba pozostawić do wyschnięcia zgodnie z zaleceniami producenta, a dopiero potem nałożyć kolejną. Nie wypełniaj dużego ubytku jednorazowo bez sprawdzenia instrukcji produktu.
Kiedy można malować lub lakierować spoinę?
Kit można malować lub lakierować najwcześniej po 24 godzinach, o ile spoina jest całkowicie sucha. Czas zależy między innymi od grubości warstwy, temperatury i wilgotności powietrza. Przy grubszej aplikacji schnięcie może potrwać dłużej.
Powłoka wykończeniowa powinna być elastyczna i tolerować niewielką pracę drewna. Zbyt sztywna farba lub lakier może pękać albo marszczyć się wraz z poruszaniem podłoża. Przed malowaniem większej powierzchni dobrze wykonać próbę na mało widocznym fragmencie.
Najlepszy efekt daje cienka, równo wygładzona spoina. Kluczem nie jest użycie dużej ilości materiału, lecz dokładne oczyszczenie szczeliny, precyzyjne dozowanie i cierpliwość podczas schnięcia.
